உங்களுக்குக் கற்பிக்கப்பட்ட தவறான வழிகாட்டுதல்களை மறுபரிசீலனை செய்யுங்கள்!

இறைவனின் கருணை, தெய்வீக நீதி மற்றும் தலைமுறைகள் தொடரும் பாவங்களின் விளைவுகள்

அடக்குமுறை, மதவெறுப்பு மற்றும் இறைவனின் பெயரைத் தவறாகப் பயன்படுத்துவதற்கு எதிரான ஓர் அறைகூவல்

1. மனிதனின் பாவச் செயல்களால் ஏற்படும் விளைவுகள்

மனிதன் செய்யும் ஒவ்வொரு தீய செயலுக்கும் விளைவுகள் உண்டு. சில நேரங்களில், தீய செயல்களைச் செய்தவர்களின் சந்ததியினரும், அவர்களின் முன்னோர்கள் செய்த தவறுகளின் விளைவாகத் துன்பங்களை அனுபவிக்க நேரிடுகிறது. ஒரு தலைமுறையின் தவறான செயல்கள், வலி, அநீதி, வெறுப்பு மற்றும் அழிவு ஆகியவற்றைத் தங்களுக்குப் பின் வரும் தலைமுறைகளுக்கும் விட்டுச் செல்லக்கூடும்.

தீமையை இறைவன் ஒருபோதும் அலட்சியம் செய்வதில்லை என்பதை வேத நூல்கள் மீண்டும் மீண்டும் மனிதகுலத்திற்கு எச்சரிக்கின்றன. பல தலைமுறைகள் வரை தண்டனையின் விளைவுகள் தொடரக்கூடும் என்ற கருத்து, ஒரு தலைமுறையின் செயல்கள் அதற்குப் பின் வரும் தலைமுறைகளின் வாழ்விலும் நீடித்த பாதிப்புகளை ஏற்படுத்தக்கூடும் என்பதை நமக்கு நினைவூட்டுகிறது. இருப்பினும், முன்னோர்கள் செய்த தனிப்பட்ட பாவங்களுக்காக அவர்களின் ஒவ்வொரு சந்ததியினரையும் இறைவன் தானாகவே குற்றவாளிகளாகக் கருதித் தண்டிக்கிறார் என்று இதைப் பொருள் கொள்ளக்கூடாது. ஒவ்வொருவரின் தனிப்பட்ட செயல்களுக்கும் பொறுப்புண்டு என்பதையும் தெய்வீக நீதி அங்கீகரிக்கிறது.

ஆதாமும் ஏவாளும் இறைவனின் கட்டளைக்குக் கீழ்ப்படியாமல் போனார்கள். அவர்களின் கீழ்ப்படியாமை மனித வாழ்வில் துன்பத்தையும் மரணத்தையும் அறிமுகப்படுத்தி, அவர்களுக்குப் பின் வந்த சந்ததியினரையும் பாதித்தது.

காயீன் தனது சொந்த சகோதரனான ஆபேலைக் கொலை செய்த மிகக் கொடிய பாவத்தைச் செய்தான். அவனுடைய செயலுக்காக இறைவனின் கண்டனத்திற்கு ஆளானான். பின்னர், பெருவெள்ளத்தின் மூலம் உலகம் அழிக்கப்பட்டதாக விவிலியம் பதிவு செய்கிறது. காயீனின் கொலைக்கான தண்டனையாக அவனுடைய நேரடி சந்ததியினர் பெருவெள்ளத்தில் அழிந்தனர் என்று விவிலியம் வெளிப்படையாகக் கூறவில்லை. இருப்பினும், இந்த நிகழ்வுகள் மனிதனின் தீய செயல்கள் எத்தகைய பேரழிவுகளை ஏற்படுத்தக்கூடும் என்பதை நமக்கு உணர்த்துகின்றன.

2. ஒடுக்கப்பட்டவர்களின் அழுகுரலை இறைவன் கேட்கிறார்

ஆபிரகாம், சாராள் மற்றும் ஆகார் ஆகியோரின் வாழ்க்கை நிகழ்வுகளைச் சிந்தித்துப் பாருங்கள்.

ஆபிரகாமின் குழந்தையான இஸ்மவேலை (இஸ்மாயில்) கருவில் சுமந்திருந்த எகிப்திய பணிப்பெண் ஆகாரைச் சாராள் துன்புறுத்தினார். ஆகார் ஒடுக்குமுறைக்கும் அவமானத்திற்கும் ஆளாகி, இறுதியில் வனாந்தரத்திற்குத் தப்பிச் சென்றார். ஆயினும், இறைவன் அவரைக் கைவிடவில்லை. அவருடைய துயரத்தைக் கேட்டார், அவருக்கு ஆறுதல் அளித்தார், அவருடைய மகனுக்கு எதிர்காலத்தையும் வாக்களித்தார்.

இந்த நிகழ்வு ஒரு ஆழமான ஆன்மீக உண்மையை உணர்த்துகிறது: இறைவனின் கருணை ஒருவருடைய சமூக அந்தஸ்து, தேசியம், குடும்பப் பின்னணி அல்லது மத அடையாளம் ஆகியவற்றின் அடிப்படையில் கட்டுப்படுத்தப்படுவதில்லை.

பின்னர், ஈசாக்கின் வழியாக வந்த ஆபிரகாமின் சந்ததியினர் எகிப்தில் ஒடுக்குமுறைக்கும் அடிமைத்தனத்திற்கும் ஆளானார்கள். இஸ்ரவேல் மக்களின் அழுகுரலை இறைவன் கேட்டு, அவர்களை அடிமைத்தனத்திலிருந்து விடுவித்ததை விவிலியம் விவரிக்கிறது.

ஆகாரைச் சாராள் நடத்திய கொடுமைக்கான தண்டனையாகவே ஈசாக்கின் சந்ததியினர் எகிப்தில் துன்பப்பட்டார்கள் என்று இந்த நிகழ்வுகளைப் பொருள் கொள்ளக்கூடாது. இருப்பினும், இந்த இரு நிகழ்வுகளும் ஒடுக்குமுறையையும் துன்பத்தையும் இறைவன் ஒருபோதும் கண்டுகொள்ளாமல் இருப்பதில்லை என்பதை நமக்குப் போதிக்கின்றன.

ஒடுக்கப்பட்டவர்களின் துன்பங்களை இறைவன் ஒருபோதும் அலட்சியம் செய்யமாட்டார். அவர்களின் அழுகுரல் இறைவனின் செவிகளை எட்டாமல் போகாது.

3. இறைவனின் கருணையும் தெய்வீக நீதியும்

மனிதர்கள் எந்தவொரு மதத்தைச் சார்ந்தவர்களாக இருந்தாலும், எந்தச் சமூகத்தையோ, நாட்டையோ, நம்பிக்கையையோ சேர்ந்தவர்களாக இருந்தாலும், இறைவன் ஒட்டுமொத்த மனிதகுலத்தின் மீதும் கருணை கொண்டவர்.

இறைவனின் கருணை எந்தவொரு மதக்குழுவிற்கும் மட்டுமே சொந்தமானதல்ல. ஒரு குறிப்பிட்ட முறையில் தம்மை வழிபடுபவர்களிடம் மட்டுமே இறைவன் அன்பு செலுத்துகிறார் என்று எவரும் உரிமை கோர முடியாது.

அதே நேரத்தில், இறைவனின் கருணையைத் தீமை செய்வதற்கான அனுமதியாகத் தவறாகப் புரிந்துகொள்ளக்கூடாது. இறைவன் கருணையுள்ளவர்; அதேவேளையில் நீதியுள்ளவரும் ஆவார். கொடூரம், சுரண்டல், கொலை, ஒடுக்குமுறை மற்றும் அநீதி ஆகியவற்றை அவர் ஒருபோதும் அங்கீகரிப்பதில்லை.

மனிதர்கள் மதத்தைத் தவறாகப் பயன்படுத்தி ஒருவரையொருவர் ஏமாற்றலாம். ஆனால், படைத்த இறைவனை ஒருபோதும் ஏமாற்ற முடியாது.

4. வெறுப்பை நியாயப்படுத்த இறைவனின் பெயரைத் தவறாகப் பயன்படுத்துதல்

வரலாறு முழுவதும், மத அதிகாரம் சில சமயங்களில் மதகுருமார்கள், தீர்க்கதரிசிகள், ஆட்சியாளர்கள் மற்றும் செல்வாக்கு மிக்க பிற நபர்களால் தவறாகப் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது. மக்களைத் தங்களின் கட்டுப்பாட்டிற்குள் கொண்டுவரவும், பகைமையை நியாயப்படுத்தவும், எதிரிகளாகக் கருதப்படுபவர்களுக்கு எதிராக வன்முறையைத் தூண்டவும் மதம் ஒரு கருவியாகப் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது.

இறைவனின் பெயரால், சக மனிதர்களை வெறுக்கவும், பாகுபாடு காட்டவும், துன்புறுத்தவும், ஏன் கொலை செய்யவும் கூட மக்கள் தூண்டப்பட்டுள்ளனர்.

சிலர் தங்களுடைய அரசியல் லட்சியங்கள், நிலப்பரப்பு விரிவாக்கம், ஆதிக்கம் மற்றும் தனிப்பட்ட நலன்களை நியாயப்படுத்த மத நூல்களைத் தங்களுக்குச் சாதகமாகப் பொருள் கொண்டுள்ளனர் அல்லது பயன்படுத்தியுள்ளனர். இவ்வாறு, மனிதகுலத்தை நல்வழிப்படுத்த வேண்டிய மதம், பிரிவினைக்கும் அழிவுக்கும் வழிவகுக்கும் கருவியாக மாற்றப்பட்டுள்ளது.

ஆனால், ஒருவர் இறைவனின் பெயரை உச்சரிப்பதால் மட்டும் வெறுப்பு புனிதமானதாகிவிடுமா?

மதத்தின் பெயரால் செயல்படுவதாக ஒருவர் கூறுவதால் மட்டும் கொலை நீதியான செயலாகிவிடுமா?

மத வேறுபாடுகளின் பெயரால் அப்பாவிக் குழந்தைகளின் இரத்தம் சிந்தப்படுவதை நியாயப்படுத்த முடியுமா?

நிச்சயமாக முடியாது!

ஒருவரை நம்பிக்கையற்றவர், எதிரி அல்லது பாவி என்று கருதுவதால் மட்டுமே, அவருக்குத் தெய்வீகத் தண்டனை வழங்கும் அதிகாரத்தை எந்த மனிதனும் தனக்குத்தானே எடுத்துக்கொள்ளக் கூடாது.

5. இயேசுவின் போதனை: உங்கள் எதிரிகளையும் நேசியுங்கள்

இயேசு கிறிஸ்துவின் மிக ஆழமான போதனைகளில் ஒன்று, நமது எதிரிகளையும் நேசிக்க வேண்டும், நம்மைச் சபிப்பவர்களை ஆசீர்வதிக்க வேண்டும், நம்மைத் துன்புறுத்துபவர்களுக்காகப் பிரார்த்திக்க வேண்டும் என்பதாகும்.

அவர் இவ்வாறு போதித்தார்:

"உங்கள் சத்துருக்களைச் சிநேகியுங்கள்; உங்களைத் துன்புறுத்துகிறவர்களுக்காகவும் ஜெபம் பண்ணுங்கள்." — மத்தேயு 5:44.

இந்தப் போதனை, பழிவாங்குதல், வெறுப்பு மற்றும் பதிலுக்குப் பதில் தீமை செய்தல் ஆகியவற்றைக் கடந்து உயர்ந்து நிற்குமாறு மனிதகுலத்திற்கு அறைகூவல் விடுக்கிறது.

தம்முடன் கருத்து வேறுபாடு கொண்டவர்களை வெறுக்குமாறு இயேசு தமது சீடர்களுக்குப் போதிக்கவில்லை. மாறாக, தம்மைத் துன்புறுத்தியவர்களிடத்திலும் மன்னிப்பு, அன்பு மற்றும் கருணையை வெளிப்படுத்தினார்.

தமது எதிரிகளைத் தண்டிப்பதற்காக இறைவனின் அதிகாரத்தைத் தாங்களே எடுத்துக்கொள்வதற்குப் பதிலாக, அன்பு, நீதி, மன்னிப்பு மற்றும் நேர்மையைக் கடைப்பிடிப்பதே மனிதர்களின் பொறுப்பு என்பதை அவருடைய செய்தி நமக்கு நினைவூட்டுகிறது.

தெய்வீகத் தீர்ப்பு இறைவனுக்கே உரியது. தனிப்பட்ட பழிவாங்கல்களை நியாயப்படுத்த மதத்தை மனிதர்கள் தவறாகப் பயன்படுத்தக்கூடாது.

6. மதவெறுப்பைப் பின்பற்றாதீர்கள்; இறைவனின் அன்பைப் பின்பற்றுங்கள்

இன்றைய உலகில்கூட, இறைவனின் அன்பு, கருணை, இரக்கம் மற்றும் நீதி ஆகிய அடிப்படைப் பண்புகளைக் கடைப்பிடிப்பதைவிட, மத நூல்களையும் அவற்றின் விளக்கங்களையும் தீவிரமாகப் பின்பற்றுவதாகக் கூறிக்கொள்ளும் மக்களை நாம் காண்கிறோம்.

மத வேறுபாடுகள், வரலாற்றுப் பகைமைகள், அரசியல் லட்சியங்கள் மற்றும் தீவிரவாதக் கொள்கைகள் தொடர்ந்து வன்முறைக்கும் போர்களுக்கும் எரிபொருளாகின்றன.

இதன் விளைவாக, அப்பாவிக் கைக்குழந்தைகள், பச்சிளம் குழந்தைகள், சிறுவர்கள், பெண்கள், முதியவர்கள் மற்றும் ஏழைக் குடும்பங்கள் தாங்கள் உருவாக்காத, புரிந்துகொள்ளக்கூட முடியாத மோதல்களுக்குப் பலியாகின்றனர்.

ஒரு பச்சிளம் குழந்தை மரணத்தைச் சந்திக்க என்ன பாவம் செய்தது?

குண்டுகள், துப்பாக்கிக் குண்டுகள், பசி மற்றும் இருப்பிட இழப்பு ஆகியவற்றுக்குப் பலியாக ஒரு கையாலாகாத குழந்தை என்ன குற்றம் செய்தது?

இறைவனின் பெயரால் அப்பாவி மக்களின் வாழ்க்கையைச் சீரழிப்பதற்கு யாரால் என்ன நியாயம் கூற முடியும்?

நமது மத நம்பிக்கைகள் சக மனிதர்களிடம் கொடூரமாக நடந்துகொள்ள நம்மைத் தூண்டுகின்றன என்றால், மதத்தின் உண்மையான நோக்கத்தை நாம் புரிந்துகொண்டிருக்கிறோமா என்பதைத் தீவிரமாகச் சிந்திக்க வேண்டும்.

இறைவனின் பெயரை உச்சரித்துக்கொண்டே மற்றொரு மனிதனை ஒடுக்குபவர், தெய்வீக நீதியின் உண்மையான சாரத்தையே புரிந்துகொள்ளத் தவறியவராவார்.

7. ஒடுக்குமுறைக்கு எதிரான நபிகள் நாயகத்தின் போதனை

நபிகள் நாயகம் முஹம்மது அவர்களும் நீதி, கருணை மற்றும் மக்களை ஒடுக்குமுறையிலிருந்து பாதுகாப்பதன் முக்கியத்துவத்தைப் போதித்தார்.

இஸ்லாமியப் போதனைகள் அநீதியை வன்மையாகக் கண்டிக்கின்றன; பிறரை ஒடுக்குபவராக மாறுவதற்கு எதிராகவும் எச்சரிக்கின்றன.

நபிகள் நாயகத்தின் புகழ்பெற்ற போதனையான,

"உன் சகோதரன் அநீதி செய்பவனாக இருந்தாலும், அநீதிக்கு உள்ளானவனாக இருந்தாலும் அவனுக்கு உதவி செய்"

என்பது, ஒருவர் அநீதி செய்பவராக இருந்தால், அவர் தொடர்ந்து அநீதி செய்வதைத் தடுத்து நிறுத்துவதே அவருக்கு நாம் செய்யும் உண்மையான உதவி என்பதை விளக்குகிறது.

இது மிகவும் வலிமையான தார்மீகப் பொறுப்புணர்வை உணர்த்தும் செய்தியாகும்.

இருப்பினும், இன்றைய உலகில் பல இஸ்லாமியச் சமூகங்களில் வாழும் மக்கள் சர்வாதிகார ஆட்சியாளர்கள், தீவிரவாத அமைப்புகள், பயங்கரவாதக் குழுக்கள் மற்றும் ஆயுதமேந்திய கிளர்ச்சிக் குழுக்களின் ஒடுக்குமுறைகளுக்கு ஆளாகி வருவதைக் காண்கிறோம்.

இத்தகைய சக்திகள் தங்களுடைய சொந்த முஸ்லிம் மக்களையே ஒடுக்குவதுடன், சிறுபான்மையினரைத் துன்புறுத்துகின்றன; சமூகங்களை அழிக்கின்றன; தங்கள் எல்லைகளைக் கடந்தும் உலக அமைதிக்கு அச்சுறுத்தலை ஏற்படுத்துகின்றன.

தங்களுடைய செயல்களை நியாயப்படுத்த மதத்தை மேற்கோள் காட்டலாம். ஆனால், மதத்தின் பெயரால் செய்யப்படுவதால் மட்டும் ஒடுக்குமுறை நீதியாகிவிடாது.

எந்தவொரு ஆட்சியாளருக்கும், மத அமைப்பிற்கும், பயங்கரவாதக் குழுவிற்கும் அல்லது கிளர்ச்சிக் குழுவிற்கும் அப்பாவி உயிர்களை அழிக்கவோ, பயங்கரவாதத்தின் மூலம் தங்களுடைய கொள்கைகளை மற்றவர்கள் மீது திணிக்கவோ தார்மீக உரிமை கிடையாது.

நபிகள் நாயகம் ஒடுக்குமுறைக்கு எதிராகப் போதித்த நெறிகளை, அவருடைய வழியை உண்மையாகப் பின்பற்றுவதாகக் கூறும் ஒவ்வொருவரும் கடைப்பிடிக்க வேண்டும்.

8. ஒட்டுமொத்த மனிதகுலத்தின் பொதுவான பொறுப்பு

நன்மை, தீமை; கருணை, கொடூரம்; நீதி, அநீதி ஆகியவற்றை வேறுபடுத்தி அறியும் ஆற்றலுடன் இறைவன் மனிதகுலத்தைப் படைத்துள்ளார்.

மற்றொரு மனிதன் கண்ணியத்துடனும், சுதந்திரத்துடனும், அமைதியுடனும் வாழ்வதற்கான உரிமையை மறுப்பதற்கு எந்த மதமும் சாக்குப்போக்காகப் பயன்படுத்தப்படக்கூடாது.

ஒருவர் கிறிஸ்தவராகவோ, முஸ்லிமாகவோ, இந்துவாகவோ, பௌத்தராகவோ, யூதராகவோ, சீக்கியராகவோ, வேறு மதத்தைச் சார்ந்தவராகவோ அல்லது எந்த மதத்தையும் சாராதவராகவோ இருக்கலாம். ஆனால், மனித உயிரின் மதிப்பு அனைவருக்கும் ஒன்றுதான்.

மக்களை அவர்களின் மத அடையாளத்தின் அடிப்படையில் மதிப்பிடுவதை நிறுத்திவிட்டு, அவர்களின் மனிதநேயம், நேர்மை, அன்பு மற்றும் நற்செயல்களின் அடிப்படையில் மதிப்பிடத் தொடங்குவோம்.

மதத் தலைவர்கள் வெறுப்பிற்குப் பதிலாகக் கருணையைப் போதிக்கட்டும்.

அரசியல் தலைவர்கள் ஒடுக்குமுறைக்குப் பதிலாக நீதியுடன் ஆட்சி செய்யட்டும்.

அறிஞர்கள் தங்களுடைய அறிவைத் தப்பெண்ணமின்றி ஞானத்துடன் பயன்படுத்தட்டும்.

பெற்றோர்கள் தங்களுடைய குழந்தைகளுக்கு தலைமுறை தலைமுறையாகக் கடத்தப்படும் வெறுப்பைக் கற்பிப்பதற்குப் பதிலாக மனிதநேயத்தைக் கற்பிக்கட்டும்.

கருணையற்ற வழிபாடும், நீதியற்ற மதப்பற்றும் உண்மையான அறநெறியின் பார்வையில் பொருளற்றவை என்பதை ஒவ்வொரு இறைநம்பிக்கையாளரும் உணரட்டும்.

மனிதகுலத்திற்கு ஓர் இறுதி வேண்டுகோள்

பிறரை ஒடுக்காதீர்கள்; நீங்களும் ஒடுக்குமுறையாளராக மாறாதீர்கள்!

மற்றவர்களுக்குத் துன்பம் விளைவிக்காதீர்கள். ஏனெனில், நீங்கள் மறைந்த பின்னரும் அநீதியின் விளைவுகள் பல தலைமுறைகள் வரை தொடரக்கூடும்.

உங்களுடைய வெறுப்பை நியாயப்படுத்த இறைவனின் பெயரைத் தவறாகப் பயன்படுத்தாதீர்கள்.

உங்கள் எதிரிகளாகக் கருதப்படுபவர்களைத் தண்டிப்பதற்கு உங்களுக்குத் தெய்வீக அதிகாரம் இருப்பதாக உரிமை கோராதீர்கள்.

வழிபாட்டுத் தலங்களைப் பகைமையின் மையங்களாக மாற்றாதீர்கள்; மதப் போதனைகளை அழிவுக்கான ஆயுதங்களாகப் பயன்படுத்தாதீர்கள்.

மனிதனால் உருவாக்கப்பட்ட எல்லைகளைக் காட்டிலும் இறைவனின் கருணை மிகப் பெரியது. மனிதர்களின் விளக்கங்கள், அரசியல் நலன்கள் அல்லது மத நிறுவனங்களின் வரம்புகளுக்குள் அவருடைய நீதி அடங்கிவிடாது.

தீர்ப்பை இறைவனிடம் விட்டுவிட்டு, நம்முடைய சொந்தச் செயல்களுக்கான பொறுப்பை நாமே ஏற்றுக்கொள்வோம்.

படைத்த இறைவன் ஒட்டுமொத்த மனிதகுலத்திற்கும் உரியவர்; அவர் எந்தவொரு மதத்திற்கோ, நாட்டிற்கோ, இனத்திற்கோ அல்லது சமூகத்திற்கோ மட்டுமே சொந்தமானவர் அல்ல என்பதை நினைவில் கொள்வோம்.

இறைவனிடம் நாம் கொண்டுள்ள பக்தியின் மிக உயர்ந்த வெளிப்பாடு, மற்றொரு மனிதனை வெறுப்பதில் இல்லை; மாறாக, இறைவனின் படைப்புகள் அனைத்திடத்திலும் அன்பு, கருணை, நீதி மற்றும் இரக்கத்தை வெளிப்படுத்துவதிலேயே உள்ளது.

ஒரே மனிதகுலம் – ஒரே உலகம் – ஒரே படைத்த இறைவன்!

தலைமுறை தலைமுறையாக மனிதகுலம் உருவாக்கிய அனைத்தையும் வெறுப்பு அழிப்பதற்கு முன்பாக மனிதகுலம் விழித்தெழட்டும்.

வன்முறையைவிட அமைதியும், பழிவாங்குதலைவிடக் கருணையும், அறியாமையைவிட ஞானமும், மதவெறியைவிட மனிதநேயமும் இவ்வுலகில் மேலோங்கட்டும்!