இறைவனே யாவும் (தமிழ் கவிதை) பாகம் - 12 (என்கண்கள் என்றுமே உமைநோக்கி)

உம்மை  நோக்கியே  என்னுள்ளம்

     உயர்த்துகிறேன்  இறைவா  பாரும்

உம்மிலே    நம்பிக்கை   கொள்கிறேன்

     உறுதியாய்   பற்றிக்   கொண்டேன்

என்னைநீர்  வெட்கமுற  விடாதீரும்

     என்பகைவர்    நகைக்க   விடாதீரும்

உண்மையில்   உம்மை    நம்பினோர்

     உழன்று    வெட்கம்   உறுவதில்லை

வஞ்சமாய்   துரோகம்  செய்வர்எவரும்

     வெட்கத்திற்கு  என்றும்  உள்ளாவர்.

நெஞ்சமெனது   உம்பாதை  அறியச்செய்யும்

      நேரிய   உம்வழிகளைக்    கற்றுத்தாரும்

எந்தன்   மீட்பராம்   இறைவன்நீர்

     என்றும்   உம்மை  நம்பியுள்ளேன்

உந்தன்   கருணையும்    பேரன்பும்

     ஊழிஊழியாய்  நிலைத்து   உள்ளன

இளமைப்  பருவத்தின்  மீறுதலையும்

      இதுவரையான    குற்றமும்  நினையாதீரும்

அளவற்றப்  பேரன்பில்   எனைநினைத்து

      ஆண்டவரே   எனக்கு   வாழ்வளிப்பீர்

ஆண்டவரே   நீர்நல்லவர்   நீதியாளர்

      ஆதலின்   நல்வழிக்      காட்டுகின்றீர்

தீண்டத்  தகாதவர்  எவருமில்லை

     தீயவரும்   எளியவரும்  நடத்துகின்றீர்

இறைவாஉம்    உடன்படிக்கை ஒழுங்குமுறை

     இவற்றை   பின்பற்றுவோர்  பாதைகள்

நிறைவாய்  பேரன்பும் உண்மையும்

     நிறைந்த  வனவாய்   விளங்கும்.

எம்குற்றம்   பெரிதெனினும்   மன்னியும்

       எம்மை    உம்பெயர்     பொருட்டு

உம்பெயர்    அஞ்சுவோர்    தமக்கு

       உகந்த    வழியைக்    கற்பிப்பீர்

நலமுடன்   வாழ்வர்   அவர்கள்

       நாட்டை   உரிமையாய்   பெறுவர்

நல்லுறவு    உரிமைதருவார்   அஞ்சுவோர்க்கு

       நீடித்த   உடன்படிக்கை    விளக்கிடுவார்

என்கண்கள்  என்றுமே  உமைநோக்கி

     என்கால்கள்  வலைதனில்  விடுவிப்பீர்

என்மீது     இரங்கும்    எனைநோக்கி

     ஏனெனில்  கதியற்றோன்  துயருற்றோன் .

என்வேதனை    என்னுள்   பெருகின

     எத்துன்பம்    நீர்கண்டு   விடுவியும் .

என்சிறுமை     வருத்தம்    எனக்கண்டு

     என்பாவம்    யாவும்நீர்   மன்னியும் .

என்எதிரிகள்    எத்தனை   பெருகினோர்

      எவ்வளவு  கொடுமைஎனை வெறுக்கிறார்

என்னுயிரைக்    காப்பாற்றி   விடுவியும்

      என்னை   வெட்கமுற     விடாதீரும்

உம்மிடம்   அடைக்கலம்   புகுந்ததால்

      உண்மை   நேர்மை   அரணாகட்டும்

உம்மையே    நானும்    நம்பியுள்ளேன்

      ஊறுயாவும்   என்னிடம்   நீக்கிடுவீர்