இறைவனே யாவும் (தமிழ் கவிதை) பாகம் - 2 (கடவுளையேத் தேடுங்கள்)

தூயவர்  தூயவர்   தூயவரென்று
       தூதரும்   துதிகள்   பாடிடுவர்
நேயரும்   நன்புகழ்   போற்றிடுவர்
       நேசரின்   வான்புகழ்  வாழ்த்திடுவர்

ஏழையோர்   ஏற்றம்   பெறுவர்
      ஏதிலார்    அற்றம்   உறுவர்
கோழையார்   நெஞ்சம்  திடம்பெறும்
      கொடியவர்   வஞ்சம்   தடம்வீழும்

பசித்தவர்    அகடு   நிறைவர்
       பகட்டுவர்   பஞ்சம்   பிழைப்பர்
யாசித்தவர்   ஆசிகள்   மிகுவர்
       யாக்கை   வலியோர்  வீழ்ந்திடுவர்

தடுமாறு      வோரையவர்   தாங்கிடுவார்
       தாழ்ந்தோரை   அவர்   உயர்த்திடுவார்
மிடுக்கு       கொள்வோர்   தாழ்ந்திடுவர்
       மீக்கூறும்   வாயும்    அடைக்கப்படும்

புழுதியின்    நிலையில்    ஏழையரை
       புகழின்   மேட்டில்    உயர்த்திட்டார்
அழுதிடும்     அல்லல்    படுவோரின்
       அவலம்    அனைத்தும்   போக்கிட்டார்

தம்மில்   பற்றுடை   யோரடிதனை
      தடுக்கிடாமல்    அவர்   காத்தார்
இம்மில்    தீயோர்   யாவரும்
      இருளுக்கு   இரை   யாவர்

வலிமையில்   எவனும்   வல்லவனன்று
       வருத்திடுவார்     அவரை   எதிர்ப்போரை
வலிய       வீரராய்    எழுந்திடுவார்
       வார்த்தை    அம்பினை   எய்திடுவார்

உள்ளத்தில்   செருக்கு  வேண்டா
      உரையினில்    வீம்பு   வேண்டா
உள்ளத்தை   அறிபவர்   இறைவன்
      உள்ளதை   உணர்பவர்  அவரே

செல்வத்தில்     பெருமை    வேண்டா
        செழிப்பினில்    செருக்கு   வேண்டா
மேலவற்றில்     ஞானம்    பெருமைபடும்
        மீதொன்றும்    நிலைப்பது   அன்று

ஞானத்தின்   பெருங்கடல்   அவரே
       ஞாலத்தின்   மீட்பும்   அவரே
தானத்தின்     உறைவிடம்   அவரே
       தக்கசெயலும்   அளவிடுவார்  அவரே

உயிரளிப்பார்   உடைத்து   அழிப்பார்
     உயர்த்திடுவார்   உற்றவை   அகற்றுவார்
ஆயிரம்பேர்     அருகில்   வீழ்ந்தாலும்
     ஆண்டவர்    நம்மைக்   காத்திடுவார்

ஆயிரமாயிரம்   நம்மை    எதிர்த்தாலும்
       அணுகாது     நம்மை    எதுவும்
மாயுறும்    பொல்லார்க்கு தண்டனை
        மட்டில்    நாமேக்    காண்போம்

தீதும்   துயரும்  நெருங்காது
      தீயவர்   நட்பும்   சேராது
சூதும்    வாதும்    சூழாது
      சூழ்பவர்   இறைவன்  தூதரே

இரையைத்     தேடும்   சிங்கம்போல்
       இன்பம்     தேடி    அலைவோரே!
கரைசேர     வேண்டும்   எனில்
       கடவுளை   யேநாடித்  தேடுங்கள்